1. Belə bir nəticəyə gəldim ki, ağıllı insanların sevgilisi yoxdur.
ilk sevgilimdən sonra düşündüm, mən yeni biriylə tanış olacağam və başqası ilə daha xoşbəxt olacağam. Aptekdə gecə növbəsinə düşmüş hesabat kimi hər şeyi önümə sərdim və dedim, bir insanla sevgili olmaq və bunun uzunmüddətli olub evlənəcək dərəcəsinə gəlməsi üçün hansı xüsusiyyətlər olmalı.. siyahı bəsit görünsə və təməl prinsiplərə dayansa belə hər insanda bu alınmaz, güzəştə gedilər, amma nəyə güzəştə getmək olar, nəyi yox bilinməli.. və bu elə də asan deyil.
1. Ağıllı insan analiz edər.
hər şeyi çox düşünürlər - qarşı tərəfin davranışlarını, gələcəyi, riskləri, emosional uyğunsuzluqları..
Hisslərindən qabaq məntiqi vardır. Kor-koranə aşiq olduqda belə özünü geri çəkər, çünki özündən itirəcəyini bilər. Kor-koranə aşiqlər döyüldükdə belə huşunu toparlayıb yenə həyat yoldaşını öpər. Ağıllı insanlar isə öz dəyərini bilər, özünə hörmət edər. Heç kimin travmasına, formalaşmamış şəxsiyyətinə bənd olmamağı bilər. Sevgini belə saf axtarar, saf verər.
"sevilmək" hissinə aldanmır, onu ölçür, çəkir, analiz edir. Bu da çoxlarını "çox düşünürsən", "hissləri öldürürsən" kimi qənaətlərə gətirə bilər. Amma bu, sadəcə qorunma instinktidir.. özünü və gələcəyini zəhərlənmədən qorumaq instinkti..

2. Tələbatları fərqlidir.
Onlar sadəcə gözəlliyə və ya romantik jestlərə yox, zehni uyğunluğa, dərin söhbətlərə, özgürlük hissinə ehtiyac duyurlar. Bunu tapmaq çətindir, ona görə də münasibətlər ya gec başlayır, ya da alınmır. Mən münasibətə gec başlayaram və əksərən, beynimdə bir hesabat kağızı çıxar. Siz buna " sən yalan sevirsən, anı yaşamırsan" deyə bilərsiniz. Hətta son danışığımızda sevgilim "sən necə olur ki, ayrılığımıza mən qədər əzab çəkmirsən " dedi. Mən isə dedim: "təsəvvür elə, bir dənizdəyik, sən də üzürsən, mən də. mən səthdəyəm. Təhlükəni davamlı sezən kimi özümü çölə atıram. Mən səthdəydim, çıxmağa hər an yaxın. Sən isə dərindəsən " Sevgini kim az, kim çox, dərin yaşayıb özü bilər , amma səni səthə çıxaran da , dərinə endirən də o "kağız"dır. Çünki intuitiv başlayan münasibətlərin çoxu məhz o "hesabat kağızı"nın yazılmadığı üçün yarımçıq qalır.
mən biri ilə ailə həyatı quracağamsa o hesabata ehtiyacım var. indiki kiçik bir davranış gələcəkdə olacaq daha böyük problemin xəbərçisidir. Sevgi dillərimiz fərqlidirsə biri sırf toxunur digəri dərin danışıqlara üstünlük verirsə və bir yerdə partnyor tək qalırsa "niyə siz cütlüksünüz? " sorğulanmalı..
3. Özlərinə kifayət etməyi bacarırlar.
Bir çox ağıllı insan üçün tək qalmaq qorxulu yox, rahatdır. Sevgisiz qalmaqdan çox, uyğunsuz biri ilə birlikdə olmaqdan qorxurlar.
4. Sevgini analiz edirlər, hiss etmirlər.
Sevgi emosional bir təcrübədir. Ağıllı insanlar isə bəzən onu hiss etməyə yox, anlamağa çalışırlar. Bu da sevginin təbiiliyi itirir. Amma onlar sevəndə də dərindən sevirlər, səssiz sevirlər. Dərin düşüncələr, jestlərlə sevirlər.
Son olaraq, Bəziləri üçün sevgi bir çiçək kimidir: bir baxışda açar. Amma bəziləri üçün o bir toxumdur: əkinə, torpağa, zamana, uyğun iqlimə ehtiyac duyar. Mən o ikinci qrupdayam. Ona görə də hər ürək mənim bağım üçün uyğun deyil.

və bəlkə də bu səbəbdən ağıllı insanların sevgilisi olmur. Çünki onlar üçün sevgi sadəcə romantik bir macəra deyil, eyni zamanda zehni bir səyahətdir. Onlar hər toxunuşda bir niyyət, hər susqunluqda bir səbəb axtarırlar. Sevilməkdən çox, başa düşülmək istəyirlər. bu dünyada az-çox sevilmək olur, amma bilinən bir gerçək var ki, həqiqətən başa düşülmək çox nadirdir.

Mən isə daha azına razı deyiləm. Mən sevginin ağılda başlayıb qəlbdə çiçəklənməsini istəyirəm. Mənimlə bərabər axan biri olmasa tək axaram. Amma heç vaxt birinin tufanı olub sonra dincliyini dağıdan olmayacağam. Və heç vaxt birinin tufanına çevrilib, öz axarımdan uzaqlaşmayacağam. Mən dənizdə boğulmaqdan qorxmuram, mən birinin dalğası olub keçici olmasından qorxuram. Mən axar istəyirəm: ya mənimlə axan, ya da məni rahat buraxan.
(baxma: sevgi"li" yoxdu inanmıram yalandı abi)